سلام
یه روز دوست خوبم مجتبی خان بهم گفت می دونم یه روزی برمی گردی حتی اگه شده با یه نام دیگه و با یه وبلاگ جدید ...
البته پافشاری های برادر عزیزم آقای زارعی هم مزید بر علت شد و البته از علاقه خودم هم نسبت به نوشتن نمی شود گذشت ...
من برگشتم البته خیلی راسخ تر و قوی تر از گذشته و امیدوارم همه دوستانی که تا الان مرا یاری کرده اند همچنان کنارم باشند ...
به شب و پنجره بسپار که برمی گردم
عشق را زنده نگه دار که برمی گردم
دو سه روزی هم اگر چند تحمل سخت است
تکیه کن بر تن دیوار که برمی گردم
بس کن این سرزنش رفتی بد کردی را
دست از این خاطره بردار که برمی گردم
گفته بودی که به شب چشم به راهم بودی
به همان دیده ی بیدار که برمی گردم
پشت در را اگر انداخته ای حرفی نیست
به شب و پنجره بسپار که برمی گردم... ( امیرحامد اعتصام )
