برای حامد ، دیوونه من

سلام

 مهدی عزیزم

آلبوم خاطره هایمان را ورق می زدم چند تا عکس

رو گذاشتم که هر وقت بیام اینجا ببینم واینجا هم کنارت باشم

 ...

 

این عکس رو وقتی سال ۸۵ مسافرت قم بودیم

گرفتیم . یادته من می خواستم بخوابم و تو هم اومدی و توی بغلم خوابیدی

...

 

فکرشو هم نمی کردی که روزی عکسی که شب عروسیت گرفته بودی بیارنش سر قبرت ... 

  اینم خونه ات که حتی یه شب هم توش نخوابیدی ...

از روزی که زیر خاک رفتی تا اربعینت روزی

دوبار به دیدنت اومدم اما داغت کمتر که نشد هیچ بلکه عذاب نبودنت بیشتر شد و جای

خالیت بیشتر حس میشه

**********************************************************************

اینم سنگ قبرت و شعر روی اون :

حاصل قامت تو باعث بالیدن بود                 با همه ساختنت ، آخر فهمیدن بود

  فارغ البال کجا بار سفر می بستی          پریا چشم به در منتظر دیدن بود

*********************************************************************

جوانی رفتم از دنیا هزاران آرزو در دل          به زیر خاک کردم من به جای زندگی منزل

 شبی که بود فردایش برایم روز خوشحالی     اجل امد به بالینم فرو رفتم به زیر گل

*********************************************************************

اینم پریا کوچولو