برای حامد ، دیوونه من

  نیکوس کازانتزاکیس ( نویسنده یونانی ) تعریف می کند در کودکی ، پیله کرم ابریشمی را

روی درختی  می یابد  ، درست زمانی که پروانه خود را آماده می کند تا از پیله خارج ب

شود . کمی منتظر می ماند ، اما سر انجام - چون خروج پروانه طول می کشد - تصمیم می

گیرد به این فرایند شتاب ببخشد .

با حرارت دهانش پیله را گرم می کند ، اما بالهایش هنوز بسته اند و کمی بعد ، می میرد .

 کازانتزاکیس می گوید : بلوغی صبورانه با یاری خورشید لازم بود ، اما من انتظار کشیدن

نمی دانستم . آن جنازه کوچک ، تا به امروز ، یکی از سنگین ترین بارها بر روی وجدانم

بوده . اما همان جنازه باعث شد بفهمم که فقط یک گناه کبیره حقیقی وجود دارد :

  فشار آوردن بر قوانین بزرگ کیهان .

بردباری لازم است ،

نیز انتظار زمان موعود را کشیدن

 و با اعتماد راهی را دنبال کردن که خداوند برای زندگی ما برگزیده است ...